Ja, daar issie dan!

Jaaaa, ik kan het!

Ik kan het echt! Sinds deze week ben ik fanatiek geworden in een nieuwe sport: lopen! Mama en papa waren steeds al bezig om me te helpen met lopen, aan de hand, met een klein steuntje, met eerst een steuntje en dan los. Maar ik vond het zo eng steeds. Kleine stukjes waren nog te overzien, maar als de afstand me te groot werd liet ik me gewoon op mijn billen ploffen hihi. En die papa en mama maar juichen, en toeroepen dat ik moet lopen. Ach ze zijn ook zo blij als het lukte. Dus dan maar wat meer mijn best doen en ja hoor, maandag kon ik het dan toch! Vandaag ben ik zelfs de hele kamer aan het doorstappen. Ik kan het nu dus echt. Maandag hebben papa en mama al filmpjes gemaakt, maar door de computer die het niet doet kan mama even nog niet het filmpje erop zetten, maar geloof mij maar: Ik kan het! :D

Lief

Klik

Klik hier

Vele snoetjes

Op rolletjes...

lol

Papa en mama hebben toch een lol om mij. Ik kan ze goed aan het lachen maken. Maar ja, ze doen zelf soms ook zo gek. Zoals vanavond na het eten. Papa deed steeds de pannenlappen op zijn hoofd en schudde ze er dan weer vanaf, zodat ze op tafel vielen. Daar moest ik dan weer hard om lachen. Ik heb ze daarna er weer opgelegd, want ik wilde dat papa nog een keer zo gek ging doen. En ja hoor, hij trapte er weer in :) Soms zijn ouders best een beetje gek ;)

Mama deed vanavond ook al zo raar, toen ik in bad zat. Eerst ging ze me wassen en dat kietelt altijd zo. Daarna legde ze het washandje ergens neer. Maar ik wist even niet waar.. tenminste ik dacht dat ik het wist, maar toen ik op mijn hoofd voelde, voelde ik geen washandje, alleen maar haren. Maar mama trok het washandje steeds een stukje naar beneden en ik voelde toch dat hij op mijn hoofd zat. Wat gek!? Ik voelde hem nog steeds niet. Nog een keer voelen.... ja! Gelukt, hij zat verder naar voren, mijn handje was een beetje uit de richting. Daarna legde mama hem steeds op een ander plekje en moest ik zoeken met mijn handje. Een leuk spelletje. Maar op een gegeven moment ging ik kiekeboe spelen met het washandje. En mama kijkt daar dan zo raar bij hihi. Daar moet ik dan weer hard om lachen. En mama maar denken dat ik lach om het spelletje :D

papa en mama

Een tijdje terug heb ik het woordje papa geleerd. Daarna gebruikte ik het woordje voor alles wat ik tegenkwam, tja ik had wat geleerd en daar moet je dan goed gebruik van maken he? :) Zo waren de krant, het eten, de poes allemaal leidend voorwerp en moesten ze eraan geloven om papa genoemd te worden. Hoewel ik wel snapte wie papa nou was. Ik vond het gewoon leuk om te horen dat ik het kon zeggen. :D

Nu kan ik ook het woordje mama zeggen, en nu weet ik ook wie dat is, dat wist ik al wel natuurlijk, lieve mama zorgt voor me. Maar ook nu wil ik gewoon dat iedereen weet dat ik mama kan zeggen en dat laat ik dan ook lekker horen! Dus nu moet weer alles eraan geloven. Alles heet nu even mama. En mama? Die ook natuurlijk :D

Woordjes

Zo schattig! Je begint begrijpbaar te praten :) Je zegt nu heel bewust een paar woordjes.
- Appe = hebben
- Abie = Alsjeblieft
- pppp = poes
- papa

Papa en mama waren bezig met de 'nieuwe' singletjes in hoezen te steken en jij gaf ze steeds aan, waarbij je steeds abie zei. En wij zeiden daarop steeds dank je wel. :D Je bent echt een knapperd!

Marco Borsato - Dochters

Nooit gedacht dat je zoveel van je meisje kon houden. Ongelooflijk zoiets als moederliefde...

IJs

IJs is wel leuk, hoor.. Maar wel erg vermoeiend..

prikken